Team Nederland

Vacant
Voorzitter

Richard Taman
Secretaris

Als zoon van een groenteboer kwam ik op 3 juni 1949 te Purmerend op deze wereld.
Sinds 1972 ben ik getrouwd met Thea en ook zo lang woonachtig in De Streek.
Wij hebben 3 geadopteerde kinderen afkomstig uit Indonesië, die hun weg naar volwassenheid reeds lang hebben gevonden. Hun even staat op de rails met hun gezinnen.

Ondertussen genieten wij al enkele jaren van onze 3 kleinkinderen van 4 en 2 jaar, 2 meisjes en een jongen. Wij zien ze vaak en wonen gelukkig dichtbij, het is een rijkdom hen om ons heen te hebben.

Leuk is te melden dat een kleindochter vernoemd is naar Yayuk van Permata Hati, onze zoon vond die naam zo pakkend en leuk dat hij haar die naam heeft gegeven.
Wij zijn er zelf meerdere malen geweest in Tumpang en later in Malang tijdens onze reizen naar de roots van de kinderen, de 1e maal was dat al in 1981 en de laatste in in 2005.
Samen met de staf van Permata Hati bezochten wij dan ook onze sponsorkinderen.

Vanaf het prille begin –eind jaren 70 – zijn mijn vrouw en ik al betrokken bij Kartini (toen nog Dorkas)
Via het actiecomité allerlei activiteiten gedaan met als belangrijkste actie het organiseren van Pasar Malams, maar ook modeshows of bingoavonden kwamen regelmatig voorbij. Allemaal om extra geld te fourneren voor Kartini.
Naast mijn werk momenteel als wagenparkbeheerder en voorheen manager van een administratieve afdeling, heb ik jarenlang diverse bestuursfuncties mogen invullen. Zoals voorzitter van een operette vereniging, penningmeester van de kerk of PR functionaris van Kartini, een taak welke ik een aantal jaren heb vervuld.

Mijn vrije tijd breidt zich uit (Vut) en die wil ik graag weer inzetten voor ons goede doel: kinderen de kans geven op een betere toekomst m.n. via opleiding.

Rita AllartRita Allart
Penningmeester

Graag wil ik mij voorstellen als bestuurslid van Stichting Kartini.

Ik ben Rita Allart en op 3 februari 1946 geboren te Katwoude, gehuwd en we hebben 2 zoons.

Onze 2 zoons zijn door ons geadopteerd. Zij zijn beiden afkomstig uit Indonesië. Onze oudste zoon Erik is afkomstig uit Surabaya en in 1978 bij ons gekomen. Onze tweede zoon René is afkomstig uit Bandung en kwam in 1979 bij ons. Na de adoptie van onze zoons wilde ik graag meer kunnen betekenen voor kansarme kinderen in Indonesië. Hierdoor kwam ik in contact met Stichting Kartini. Een aantal jaren hebben ik, samen met het actie comité van de Stichting, diverse Pasar Malams georganiseerd. Dat was een prettige samenwerking en een leuke tijd.

Het bestuur heeft mij daarop gevraagd om plaats te willen nemen in het Bestuur van Stichting Kartini. Hier heb ik niet lang over nagedacht. De eerste jaren heb ik als lid binnen het Bestuur meegedraaid en veel ervaring opgedaan. Vanwege mijn opleiding en boekhoudkundige werkervaring ben ik in 1997 gevraagd om de bestuurstaken als penningmeester te vervullen. Tot op heden is dit nog steeds mijn taak binnen het bestuur. Werk waar ik veel affiniteit mee heb en met plezier vervul. Veel ontwikkelingen heb ik mogen meemaken. Van het handgeschreven huishoudboekje en sheets zijn we inmiddels al een aantal jaren in het digitale tijdperk beland. Een leuke ervaring om ook deze stappen in dit tijdperk te mogen meemaken.

Na een arbeidzaam leven geniet ik sinds 2008 van mijn prepensioen. Het werk voor Stichting Kartini is voor mij een zeer waardevolle ‘vrijetijdsbesteding’. Samen met mijn steun en toeverlaat echtgenoot Henk, hoop ik de komende jaren in goede gezondheid Stichting Kartini te kunnen blijven steunen en daarmee vele kansarme kinderen in Malang te helpen. Deze kinderen hebben met onderwijs zoveel meer kansen op een betere toekomst. Daarom hebben ze onze inzet en hulp hard nodig.

Willeke van der PouwWilleke van der Pouw
Bestuurslid (2de Secretaris)

Met mijn eerste zelf verdiende loon wilde ik een goed doel steunen. Mijn moeder was al pleegouder van een kind in Malang. Ook ik wilde een Indonesisch kind ondersteunen op weg naar een betere toekomst. Santi Dewi – mijn eerste pleegkind, nu een volwassen vrouw – was toen een kleine puk die net op de kleuterschool zat. Een aantal jaren geleden rondde ze haar opleiding met succes af. Ik ben nog steeds trots op haar.’
‘Momenteel  geef ik Siti, Yuniar en Dewi een steuntje in de rug. Ik geloof in het werk van onze stichting. Kleinschalige en directe hulp biedt de meeste kans op succes. Kartini kent de mensen ter plekke die zorgen dat het geld van de sponsorouders wordt besteed aan datgene waarvoor het bedoeld is: onderwijs aan kansarme kinderen. Dat weet ik uit de verslagen en dat heb ik ook op Java met eigen ogen gezien. Met 16 euro per maand maak je het verschil in het leven van iemand.’

Willeke van der Pouw  (11 juli 1963)  werkt sinds 2000 als secretaris voor de stichting Kartini. Met partner Frank en haar zonen Christiaan en Simon woont ze in Heiloo.

 

Henk van der Veen                                                                                                                 Bestuurslid

Graag wil ik mij aan u voorstellen.   Mijn naam is Henk van der Veen.

voorstellen Henk foto1

Ik ben geboren en opgegroeid  in Amsterdam en heb ook een aantal jaren in Zaandam gewoond. In 1974 zijn Alie en ik getrouwd  en sindsdien wonen wij met heel veel plezier op de Beukenlaan in Grootebroek. Wij hebben een dochter, Marije. Zij woont samen met haar vriend Aat in Hoorn.

Na 5 jaar te hebben gewerkt op de Mavo-school in Winkel als docent Frans heb ik 38 jaar mogen werken op het Martinuscollege, hier bij ons in Grootebroek.  Dit als docent Frans en vooral ook als decaan van de afdeling mavo. Werken in het onderwijs heeft mij al die jaren           veel plezier en voldoening gegeven. Het begeleiden van jonge mensen is werkelijk geweldig.

En ….sinds kort ben ik gepensioneerd.

U zult begrijpen  dat het motto van Kartini, onderwijs mogelijk maken daar waar dat niet altijd vanzelfsprekend is, mij zeer aanspreekt. Daarom ook zijn wij inmiddels meer dan 25 jaar pleegouders van één van de kinderen.

Ook aarzelde ik  geen moment om aan te sluiten bij het bestuur van deze mooie stichting. Ik hoop van harte mijn steentje te kunnen bijdragen.